เกมบัลลังก์ ตอนกฎแห่งทวยเทพและมวลมนุษย์ บรรยายไทยโดย Darken
ฝ่าบาท หากท่านอยากนั่งพัก ข้ามั่นใจว่า...
เรามารอกันตั้งแต่เที่ยงวันแล้วนะ
ประสบการณ์บอกข้าว่า พวกตะวันออกมองเวลาไม่เหมือนเรา
ครั้งหนึ่ง ข้าเคยรอซาลาดอร์ ซานน์ ที่บราวอสนี่แหละ
เรากะจะร่วมมือกันจัดการ...
เรือสามลำที่บรรทุกของชิ้นงาม...
ขอต้อนรับสู่ไอรอนแบงค์
เชิญนั่ง
พวกเราช่วยอะไรท่านได้หรือ ลอร์ดสแตนนิส
ผู้นี้คือ สแตนนิส แห่งตระกูลบาราธอร์น
กษัตริย์ผู้ปกครองชนอันดาลและเฟิร์สแมน
ลอร์ดแห่งเจ็ดอาณาจักรและผู้ปกป้องดินแดน
ตอนนี้ผู้จับจองบัลลังก์เหล็ก
คือ ทอมเมนจากตระกูลบาราธอร์น
กษัตริย์ผู้ปกครองชนอันดาลและเฟิร์สแมน
ลอร์ดแห่งเจ็ดอาณาจักรและผู้ปกป้องดินแดน
เรามิได้มีสายเลือดเดียวกัน
เขาเป็นลูกนอกสมรส จากการสมสู่ระหว่างพี่น้อง
เช่นเดียวกับพี่ชายของเขา
ใช่ พวกเราก็ได้ยินเรื่องเล่านั้น
ไม่ใช่เรื่องเล่า แต่เป็นความจริง
แต่เรื่องเล่าของตาของกษัตริย์ กลับแตกต่างออกไป
เป็นเรื่องเล่าของลุงช่างอิจฉา
ผู้พยายามฉวยราชบัลลังก์ มาจากกษัตริย์โดยชอบธรรม
อันส่งผลให้ทั้งเจ็ดอาณาจักร ต้องสูญเสียเลือดเนื้อแลเงินทองมากโข
ทองที่เจ้าให้กู้
แล้วท่านคิดว่าสายเลือดท่าน ทำให้ท่านมีสิทธิเหนือทองของเราหรือ
ก็มากกว่าบุรุษทุกผู้ที่ยังหายใจ
จากอีกฝากหนึ่งของทะเลแนร์โรว์ บันทึกของท่านเต็มไปด้วย
คำเช่น "คนโค่นบัลลังก์" "วิกลจริต"
และ "สิทธิตามสายเลือด"
ที่นี้ บันทึกของเรามีแต่ตัวเลข
เราชอบเรื่องราวแบบของเรามากกว่า
เรียบง่ายกว่ากันเยอะ
เปิดช่องให้ตีความ เอาเองน้อยกว่า
เหลือไพร่พลอีกเท่าไหร่ ที่ยังจงรักภักดีกับท่าน
สี่พัน
แล้วเรือรบเหลืออีกกี่ลำ
เอาลำที่ยังลอยอยู่นะ เซอร์ดาวอส
ไม่ใช่ที่จมอยู่ก้น อ่าวแบล็กวอเตอร์
สามสิบสอง
แล้วที่ดราก้อนสโตนผลิต แป้ง ข้าวบาร์เลย์
เนื้อวัวกับเนื้อหมูได้มากเท่าไหร่
ที่จะช่วยป้อนให้ทหารสี่พันนาย บนเรือสามสิบสองรำของท่านเนี่ย
ไม่ได้เลย
ท่านก็เห็นว่าทำไมตัวเลขพวกนี้ ถึงดูว่าไม่น่าเป็นไปได้
ที่จะจบอย่างมีความสุข จากมุมมองของเรา
ด้วยเหตุนี้ ข้าเกรงว่าต้องขอ
ปฏิเสธคำขอของท่าน
แต่เราก็ต้องขอขอบคุณ ที่อุตส่าห์ให้เกียรติมาเยี่ยม
ใต้เท้า
ข้ามิใช่ใต้เท้า เซอร์ดาวอส ซีเวิร์ธ
ท่านเองก็คงไม่ใช่เหมือนกันในที่นี้
ที่บราวอส
เราไม่ได้ให้รางวัล พวกโจรขโมยด้วยยศถา
หากจะพูดกันตามจริง ข้าไม่ได้เป็นคนขโมย
นั่นมันพวกโจรสลัด
ข้าแค่ย้ายของที่พวกเขาขโมย จากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง
นี่คือสิ่งที่ข้าต้องจ่าย ตามที่กษัตริย์สแตนนิส
เรียกร้องจากความผิดของข้า
ข้าคือว่าเป็นสิ่ง ที่สมน้ำสมเนื้อ
เขาเป็นคนซื่อสัตย์ และเป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่ท่าน
จะได้เงินที่ท่านทุ่มเทให้ เวสเตอรอสคืนมา
ซึ่งก็คงมากอยู่ ข้าว่านะ สงครามน่ะราคาแพง
สงครามจบลงแล้ว
ตราบใดที่สแตนนิสยังมีชีวิต สงครามก็ยังไม่จบ
ใครเป็นเจ้าของอำนาจ ที่แท้จริงที่คิงส์ แลนด์ดิ้ง
- เซอร์ดาวอส... - สงเคราะห์ข้าหน่อย
- ไทวิน แลนนิสเตอร์ - แล้วไทวิน แลนนิสเตอร์อายุเท่าไหร่แล้ว
- หกสิบเจ็ด - หกสิบเจ็ด แล้วพอเขาตาย ใครจะขึ้นแทน
เด็กหนุ่มน่ะหรือ
ผลพวงของการสมสู่ระหว่างพี่น้อง
เซอร์ซี แลนนิสเตอร์ ราชินีที่ชาวเมืองชิงชัง
หรือจะเป็น เจมี แลนนิสเตอร์ ชายผู้เป็นที่รู้จักฐานสังหารกษัตริย์
ที่ตัวเองสาบานว่าจะปกป้อง
พอหมดไทวิน ท่านจะสนับสนุนใคร
นั่นเป็นปัญหาสำหรับ เวลาอื่น
ต้องขออภัย แต่ข้าว่ามันเป็นปัญหาตอนนี้
มีผู้นำที่น่าเชื่อถือเหลือเพียง คนเดียวในเวสเตอรอส
สแตนนิส
เขามีสิทธิตามกำเนิด
อยู่ในวัยฉกรรจ์
เป็นผู้บัญชาการในการศึก ที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาพอสมควร
และเขาไม่ได้แค่พูดว่าจะ ตอบแทนคน
แต่ลงมือทำด้วย
ต้นหนมองเห็นเรือโจรสลัดกำลังเข้าใกล้
กัปตันเรือตะโกนเรียกคนสนิท
"หยิบเสื้อแดงข้ามา"
คนสนิทหยิบเสิ้อแดงให้กัปตัน ซึ่งก็รับมาสวม
พอพวกโจรสลัดพยายามบุกเรือ
กัปตันผู้กล้าหาญก็นำ ลูกเรือคว้าชัยมาได้
ไม่กี่วันหลังจากนั้น ต้นหนก็ร้องขึ้นมาอีก
"เรือโจรสลัดสองลำ!"
บรรดาลูกเรือตัวสั่นเป็นเจ้าเข้า
แต่กัปตันคนหาญกู่ร้องว่า
"หยิบเสื้อแดงข้ามา!"
หลังจากศึกครั้งนั้น คนสนิทถามเขา
"กัปตัน ทำไมท่านถึงต้องร้องหา เสื้อแดงทุกครั้งก่อนออกศึก"
กัปตันตอบไปว่า
"เพราะ หากว่าข้าโดนแทง พวกเจ้าจะได้ไม่เห็นเลือดข้า"
เช้าวันรุ่งขึ้น ต้นหนร้องขึ้นอีก
"เรือโจรสลัดสิบลำ!
ปิดล้อมพวกเราไว้หมดเลย!"
ทั้งเรือเงียบสนิท
ทุกคนหันหน้าไปหา กัปตันผู้กล้าหาญ
รอให้เขาออกคำสั่งเดิมๆ
กัปตันคำรามด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง...
"หยิบกางเกงสีน้ำตาลมาให้ข้า!"
เจ้าคิดว่าพวกนางจะเคยเจอ โจรสลัดที่ไม่เล่นมุกอันนั้นบ้างไหม
ดาวอส
ข้าได้ยินว่าเจ้ากำลังเน่าตาย อยู่ในคุกใต้ดินที่ดราก้อนสโตนI heard you were rotting in a dungeon in Dragonstone.
แค่ครึ่งหนึ่งน่ะ
ร่วมวงกับข้าสิ สหาย มา
คนนี้คือ ลาร่า
- ส่วนนี้ก็... - ข้าสิลาร่า
คนนี้น่ะ ศิลปินของแท้ เชื่อข้าเถอะ
เกรงว่าจะไม่มีเวลา เราออกเรือตอนรุ่งสาง
เราหรือ
ข้า เจ้า เราไง
ครั้งหนึ่งข้าคิดว่า ชายคนนี้รักข้า
ทีนี้รู้แล้วแหละว่าเขาชังหน้าข้ายิ่งนัก
เขาอยากเห็นข้าตายในสภาพไร้เงิน และโดดเดี่ยว ณ ที่หนาวเหน็บ...
เจ้าจะไม่โดดเดี่ยว
และจะไม่ไร้เงินด้วย
มีหีบสมบัติทิ้งไว้อยู่ที่บ้านเจ้า
ข้าเอาให้ภรรยาเจ้า
เจ้ามิใช่สหายข้า สหาย
เจอกันตอนรุ่งสาง
"ข้าให้เวลาเจ้าถึงพระจันทร์เต็มดวง
ในการสั่งให้พวกสวะไอรอนบอร์น ทั้งหลายทิ้งแดนเหนือ
และกลับไปซากหินโสโครกที่พวกเจ้าเรียกว่าบ้าน
ในคืนแรกที่พระจันทร์เต็มดวง
ข้าจะไล่ล่าพวกชาวเกาะทุกคน ที่ยังหลงเหลืออยู่ในแดนเรา
และถลกหนังมันทั้งเป็น
เหมือนที่ข้าได้ฉลกหนัง พวกสวะไอรอนบอร์นยี่สิบคน
ที่ข้าเจออยู่ที่วินเทอร์เฟล
ในกล่องนี้ เจ้าจะพบ ของขวัญชิ้นพิเศษ...
ของเล่นชิ้นโปรดของธีออน
เขาร้องห่มร้องไห้ใหญ่ตอน ข้าพรากมันมา
ล้มเลิกความคิดยึดตอนเหนือ ไม่งั้นข้าจะส่งกล่องของขวัญไปให้อีก
พร้อมกับธีออนชิ้นอื่นๆ
ลงชื่อ แรมเซย์ สโนว์
บุตรชายที่เกิดแด่รูส บอลตัน
ลอร์ดแห่งเดรดฟอร์ด
และผู้คุ้มภัยแดนเหนือ"
อย่างนั้น!
พวกมันถลกหนังพี่น้องเรา
และทำให้น้องชายข้าต้องพิการ
เจ้าชายของพวกเจ้า
ทุกสิ่งอย่างที่มันทำกับเขา
ก็เหมือนทำกับพวกเราด้วย
ดี! ดีมาก!
ตราบใดที่พวกมันยังทำร้าย เจ้าชายของพวกเราโดยไม่ต้องชดใช้
คำว่า"ไอรอนบอร์น"ก็ไร้ความหมาย
ไปทางซ้าย
- ธีออน เกรย์จอย - ข้าไม่รู้...
ข้ามารับตัวธีออน เกรย์จอย
พาข้าไปที่คุกใต้ดิน
เขาไม่ได้อยู่ที่คุกใต้ดิน
- กรงท้ายสุดทางฝั่งขวา - ขอบคุณ
ทางนี้!
เราจะกลับบ้านกันนะ
ไม่!
ไม่เป็นไร นี่ข้าเอง ยาร่า
หลอกข้าไม่ได้หรอก
บอกเขา บอกเขาไปว่าเจ้า หลอกข้าไม่ได้
ข้าไม่ได้หลอกเจ้า ธีออน ข้ามาช่วยเจ้า
ไม่ใช่ธีออน! รี้ค!
- รี้ค! ข้าชื่อรี้ค! - พวกมันมาแล้ว
ถ้าพวกมันจับตัว เราได้ในนี้ ก็หมดทางหนี
ช่วยข้าจับตัวเขาที
ไม่ อย่านะ!
- ห้ามทำ! - เจ้าคือ ธีออน เกรย์จอย
ไม่ ข้าไม่เชื่อนาง! ข้ารู้ว่าข้าเป็นใคร!
ข้าคือรี้ค! รี้ค! รี้คผู้ซื่อสัตย์!
รี้คผู้แสนดี! ข้าคือรี้คมาโดยตลอด!
ดูเหมือนคืนนี้จะกลาย เป็นคืนที่สนุกสนานมากพอตัว
ข้าคือรี้ค!
รี้คผู้ซื่อสัตย์!
ธีออน!
คืนน้องชายข้ามา แล้วข้าจะไว้ชีวิตคนที่เหลือ
เจ้านี้กล้าหาญมากกว่าเขาอีกนะ
แต่อ้ายความกล้าหาญที่มีเนี่ย...
เจ้าจะวิ่งได้เร็วแค่ไหนกัน
กลับไปที่เรือเดี๋ยวนี้
แต่น้องชายท่าน...
น้องชายข้าตายไปแล้ว
ข้ามีอะไรให้เจ้าแหละ
ของรางวัล
รางวัลหรือ
ใช่แล้ว รี้ค
พวกสัตว์ที่มาในตอนกลางคืนนั่นน่ะ
มันอยากจะพาตัวเจ้าไป
แต่เจ้าไม่ยอม
เจ้ายังคงซื่อสัตย์
ข้า...ข้าไม่อยากให้ มันเอาตัวข้าไป
ข้ากลัวมาก
- ข้าไม่อยากให้พวกมัน... - โอ๋ โอ๋ รี้ค
อาบน้ำนะ
ข้าให้เจ้า
ถอดผ้าขี้ริ้วพวกนั่น
เดี๋ยวนี้
กางเกงด้วย รี้ค
ถอดออกมา
เจ้ารักข้าไหม รี้ค
รักแน่นอน ใต้เท้า
ดี
เพราะ ข้าต้องการให้จ้า ทำอะไรให้ข้าหน่อย
เป็นสิ่งที่สำคัญมาก
คืออย่างนี้ มันมีปราสาทอยู่ที่หนึ่ง
พวกคนไม่ดีน่ะครองปราสาทอยู่
ข้าต้องการให้เจ้าช่วย ข้ายึดปราสาทนี้คืนมา
แต่ข้าจะทำ...
ข้าต้องการให้เจ้าเล่นบทบาท
แสร้งเป็นคนคนหนึ่ง ที่เจ้าไม่ใช่
แสร้งเป็นใครหรือ
ธีออน เกรย์จอย
เจ้ายืนอยู่เบื้องหน้า แดเนอรีส สตอร์มบอร์น แห่งตระกูลทาร์แกเรียน
กษัตรีย์รัชสมัยแรก
ผู้ซึ่งไม่ถูกเผาไหม้
ราชินีแห่งเมียร์รีน
ราชินีแห่งชนอันดาล และเฟิร์สแมน
คาลลิสิแห่งทุ่งทะเลหญ้าเขียว
ผู้ทลายโซ่ตรวนและ มารดาแห่งมังกร
อย่าได้หวาดกลัว เพื่อนเอย
ราชินีอนุญาตให้เจ้า เข้าใกล้และเริ่มพูดได้
เขาเป็นคนเลี้ยงแพะ
เขาบอกว่า เขาภาวนาให้ท่านชนะในศึก ที่ต่อกรกับพวกนายทาส
ข้าขอขอบคุณที่เขาภาวนาเช่นนั้น
เป็นเรื่องของมังกรท่าน เขาบอก
พวกมันปรากฏตัวเมื่อเช้านี้ ทำลายฝูงแพะของเขา
เขาหวังว่า ท่านจะไม่รู้สึกถูกหมิ่นเกียรติ ฝ่าบาท
แต่เขาสิ้นเนื้อประดาตัวแล้ว
บอกเขาไปว่า ข้ารู้สึกเสียใจด้วย ที่เขาต้องตกระกำลำบาก
ข้าไม่อาจเรียกฝูงแพะคืนมาได้
แต่ข้าจะดูแลให้เขาได้รับเงิน สามเท่าจากราคาของพวกมัน
เรียกคนใหม่เข้ามา
คนชั้นสูง ฮิซดาร์ โซ โรลาซ ขอเข้าพบราชินี
คนชั้นสูง ฮิซดาร์ โซ โรลาซ คงพูดแทนตัวเองได้กระมัง
ราชินีแดเนอรีส
คำเล่าลือเรื่องความงามของท่าน ไม่ได้กล่าวเกินจริงไปเลย
ขอขอบคุณ
ตระกูลของข้าคือหนึ่งในตระกูลที่มีศักดิ์ศรี และเก่าแก่ที่สุดในเมียร์รีน
ถือเป็นเกียรติมากที่เมืองนี้ ได้ต้อนรับท่าน
พ่อข้า หนึ่งในประชากร ที่ได้รับการนับถือ
และมีผู้คนรักมากที่สุดเป็น คนจัดแจงการซ่อมแซม
และบำรุงรักษาจุดเด่นของเมือง ที่น่าเกรงขามทั้งหลาย
พีระมิดนี้ด้วยเหมือนกัน
ข้าซาบซึ้งบุญคุณเขามากในเรื่องนั้น
คงเป็นเกียรติมากทีเดียว หากได้พบเขา
ท่านได้พบแล้ว ฝ่าบาท
ท่านสั่งตรึงกางเขนเขา
ข้าภาวนาให้ท่านไม่ได้มี ชีวิตอยู่จนต้องทนเห็น
สมาชิกของครอบครัว ถูกกระทำอย่างโหดร้ายเช่นนั้น
พ่อท่านสั่งตรึงกางเขน ให้กับเด็กบริสุทธิ์
พ่อข้าคัดค้านการสั่งตรึงกางเขนเด็กพวกนั้น
เขาประณามว่าเป็นการกระทำ ของพวกอาชญากร แต่เขาแพ้เสียงส่วนใหญ่
ถือเป็นความยุติธรรมหรือ ที่จะตอบรับกับความผิดด้วยความผิด
ข้าเสียใจด้วยที่ท่านไม่มีพ่ออีกแล้ว
แต่สิ่งที่ข้ากระทำลงไป กับพวกนายทาสไม่ถือเป็นความผิด
จะดีกว่า ถ้าท่านจดจำไว้ด้วย
ที่ทำไปแล้วก็แล้วกันไป
ท่านคือราชินี ส่วนข้าเป็น ทาสรับใช้ของเมียร์รีน
ทาสรับใช้ที่ไม่อยากให้ ประเพณีถูกถอนรากถอดโค่น
แล้วประเพณีที่ว่า นี่คือ
ประเพณีของพิธีฝังศพ
ให้ฝังอย่างถูกต้อง ในวิหารแห่งความศักดิ์สิทธิ์
พ่อของข้ากับคนชั้นสูง ชาวเมียร์รีนอีก หนึ่งร้อยหกสิบสองคน
ยังคงถูกตรึงอยู่ที่เดิม
เป็นอาหารให้พวกแร้งกา เน่าเหม็นท่ามกลางแดดเผา
ฝ่าบาท ข้าขอให้ท่านโปรด สั่งการให้ปลดคนพวกนี้ลงมาด้วย
เพื่อที่จะได้ฝังพวกเขาอย่างสมเกียรติ
แล้วเรื่องเด็กทาสที่พวกชนชั้นสูง ชาวเมียร์รีนพวกนี้สั่งตรึงกางเขนเล่า
พวกเขาก็เน่าเหม็น ท่ามกลางแดดเผาเหมือนกัน
เป็นท่านจะขอร้องข้าให้พวกเขาได้สิทธิ ถูกฝังอย่างสมเกียรติหรือเปล่า
ฝ่าบาท ข้ามิอาจพูดปกป้อง การกระทำของพวกเจ้านาย
ข้าพูดต่อท่านได้เพียงในฐานะของ ลูกผู้รักพ่อของตน
ให้ข้าปลดร่างเขาลงมาเถิด
ให้ข้าได้นำร่างของเขาไปที่วิหาร
และฝังโดยที่มีศักดิ์ศรี
เขาจะได้พบกับความสงบ ในโลกหน้า
ฝังศพพ่อท่านเถิด ฮิซดาร์ โซ โรลาซ
ขอบคุณท่าน ราชินีข้า
เหลืออีกกี่คน
มีผู้มาร้องทุกข์รออยู่อีก สองร้อยสิบสองคน ฝ่าบาท
สองร้อยสิบสองคนหรือ
ส่งคนต่อไปเข้ามา
ปกติ เราจะไม่นัดประชุมกันเช้าขนาดนี้ใช่ไหม
เมื่อคืนข้านอนดึก
แล้ว นี่หมายถึงข้า มีตำแหน่งควบคุมแล้วใช่ไหม
เงินตรา กองเรือ
ลอร์ดไทวินกับข้า ตัดสินใจแล้วกันว่า
ให้ข้าเป็นผู้ควบคุมกองเรือ เสียดีกว่าเจ้า...
ลอร์ดไทวิน เป็นเกียรติมากทีเดียว
ที่ได้รับที่นั่งในสภาย่อยนี้ ข้า...
การไต่สวนเริ่มบ่ายวันนี้
แปลว่า มีเวลาแค่ช่วงเช้า ในการตัดสินใจเรื่องอาณาจักรทั้งหลาย
เริ่มกันเลยดีไหม
มีผู้พบเห็นแซนดอร์ คลีเกิน
ในดินแดนแถบแม่น้ำ ใต้เท้า
คนขี้ขลาดกับคนทรยศ
นกน้อยบอกว่า เดอะ ฮาวน์ฆ่า ทหารเราไปห้านาย
เชื่อว่าเขากล่าว ประโยค "ช่างหัวกษัตริย์"
สามานย์ยิ่งนัก
ต้องทำยังไงให้พวกทหารเลว
โง่พอที่จะลองเสี่ยงโชค กับเดอะ ฮาวน์
รางวัลค่าหัว สิบเหรียญทอง ก็ดูน่าเย้ายวนใจ
เอาเป็นหนึ่งร้อยเลย มีอะไรอีก
มีเสียงกระซิบมาจาก แดนตะวันออก ฝ่าบาท
เด็กทาร์แกเรียนนั่นน่ะหรือ
แดเนอรีสได้พำนักอยู่ที่เมียร์รีน
นางพิชิตเมืองได้และตอนนี้ ปกครองโดยดำรงตำแหน่งราชินี
พิชิตด้วยอะไร
นางมีกองทัพไร้มลทิน ฝ่าบาท
ไพร่พลประมาณแปดพันนาย
นางมีพวกทหารรับจ้างข้างกาย...
กลุ่มลูกชายคนรองน่ะ
นางมีอัศวินสองคนให้คำปรึกษา...
จอร่าห์ มอร์มอนต์กับ บาร์ริสเตียน เซลมี
แล้วก็มีมังกรสามตัว
ลูกมังกรน่ะสิ
โตขึ้นทุกปีนะ ฝ่าบาท
มอร์มอนต์จับตาดูนางให้เราอยู่
ไม่อีกแล้ว เหมือนว่าเขาจะ ทุ่มเททุกอย่างให้กับนาง
ส่วนเซอร์บาร์ริสเตียน ดูเหมือนว่า
เขาจะคิดว่าการต้องออกจาก ราชองครักษ์ที่นี้
แย่กว่าที่เราคาดไว้นิดหน่อย
เขาแก่แล้ว
ไม่เหมาะจะปกป้องลูกชายข้า
จอฟฟรีย์ไม่ได้ตายในกะเขาเสียหน่อย
บอกเลิกเขาก็เป็นการดูถูกเขา เช่นเดียวกับเป็นการกระทำที่โง่
อย่าบอกนะว่าท่านเป็นกังวล เรื่องเด็กที่อยู่ห่างออกไปครึ่งโลก
เด็กที่มีนักรบมากประสบการณ์ สองคนคอยช่วยเหลือ
พร้อมกับมีกองทัพทรงอำนาจ คอยหนุนหลัง ฝ่าบาท
ลอร์ดแวร์รีสพูดถูก
ข้าเคยไปแอสลอสและเห็นพวก ไร้มลทินด้วยตาตัวเอง
พวกเขาน่าประทับใจมากยาม อยู่ในสมรภูมิรบ
แต่ในเตียงนอนไม่ค่อยเท่าไหร่
มังกรรบชนะในสงครามไม่ได้ มากกว่าสามร้อยปีแล้ว
แต่กองทัพน่ะชนะตลอดเวลา
ต้องจัดการเรื่องนาง
ยังไง ใต้เท้า
ใช้กำลังหรือ
ก็ในที่สุด หากต้องทำอย่างนั้น
นกน้อยของเจ้า หาทางไปเมียร์รีนได้ไหม
ได้แน่นอน ท่านลอร์ดมือขวา
ลอร์ดไทเรล ช่วยข้าหน่อย
ไปหยิบขนนกกับกระดาษมา
เจ้าชายโอเบริน
ลอร์ดแวร์รีส...
เรียกแวร์รีสก็ได้ จริงๆแล้ว ข้ามิใช่ชนชั้นสูง
ไม่ได้มีการบังคับ ว่าต้องเรียกข้าว่า ลอร์ด
แต่กระนั้นทุกคนก็เรียก
ท่านดูรอบรู้มากทีเดียวเรื่องทัพไร้มลทิน
ได้ใช้เวลาในแอสลอสมากหรือ
ห้าปี
ถามได้ไหม ว่าทำไม
เพราะโลกใบนี้กว้างและงามนัก
คนส่วนใหญ่เกิดและตาย
ในมุมโลกเดียว กับที่เกิดมา
และไม่เคยพบเห็นส่วนอื่นเลย
ข้าไม่อยากเป็นคนส่วนใหญ่
คนส่วนใหญ่มิใช่เจ้าชาย
เจ้ามาจากแอสลอส
ที่ไหนกัน ลีส์หรือ
ข้าจับสำเนียงเก่งนา
สำเนียงของข้าถูกกลืนไปหมดแล้ว
อันนั้นข้าก็จับได้เช่นกัน
มาที่นี้ได้อย่างไร
เรื่องยาวนัก
เรื่องที่เจ้าไม่ชอบ เล่าให้ใครฟัง
คนที่ข้าเชื่อใจ
คู่รักของข้า เอลาเรีย นาง คงคิดว่าเจ้าน่าสนใจมากทีเดียว
เจ้าน่าจะไปที่ซ่องและพบนางนะ
เราเอาไวน์มาเอง ไม่เหมือนกับ น้ำล้างที่ดื่มกันที่นี้
มีเด็กผู้ชายหน้าตาสะสวย ใส่โซ่ล่าม แต่ว่า...
ก่อนหน้านี้เจ้าชอบผู้ชายหรือเปล่า
จริงหรือ
ผู้หญิงงั้นสิ
ข้าหวังว่าเจ้าคงไม่ถูกหยามเกียรตินะ ถ้าข้าบอกว่าข้าคงเดาไม่ถูกเลย
ไม่แม้แต่น้อย
แต่ข้าเองก็ไม่สนใจผู้หญิงเหมือนกัน
- งั้นอะไรเล่า - ไม่มีอะไรเลย
คนเราต้องสนใจใน อะไรสักอย่างแหละ
ไม่ใช่ข้า
ยามที่ข้าเห็นความปรารถนา ทำอะไรกับคนได้บ้าง
สิ่งที่มันทำกับประเทศนี้
ข้าดีใจมากที่ตัวเอง ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับมัน
อีกอย่าง เมื่อไร้ความปรารถนา
เราก็มีอิสระในการไล่ตาม สิ่งอื่นๆได้
อย่างเช่น
ขอเดานะ อภัยโทษให้ข้าแล้วหรือ
เอาจริงหรือเนี่ย
พ่อสั่งมา
แหม เราก็ห้ามทำให้ เขาผิดหวังสิเนอะ
คนฆ่ากษัตริย์!
ข้า ทอมเมน แห่งตระกูลบาราธอร์น
รัชสมัยที่หนึ่ง
กษัตริย์แห่งชนอันดาล และเฟิร์มเมน
ลอร์ดแห่งเจ็ดอาณาจักร
ขอไถ่ถอนตัวเองจาก การไต่สวนครั้งนี้
ไทวินแห่งตระกูลแลนนิสเตอร์ มือขวาของกษัตริย์
ผู้ปกป้องอาณาจักร จะทำหน้าที่ตัดสินแทนข้า
พร้อมด้วย เจ้าชายโอเบริน แห่งตระกูลมาร์เทล
และลอร์ดเมซแห่งตระกูลไทเรล
และหากพบว่าผิดจริง...
ขอให้ทวยเทพลงทัณฑ์แก่ผู้ถูกกล่าวหาด้วย
ทีเรียน แห่งตระกูลแลนนิสเตอร์
เจ้าถูกกล่าวหาโดยราชินี ผู้สำเร็จราชการ ในข้อหาลอบปลงพระชนม์
เจ้าได้ฆ่ากษัตริย์จอฟฟรีย์หรือไม่
ไม่
ภรรยาเจ้า ท่านหญิงซานซ่าได้ทำหรือไม่
เท่าที่ข้ารู้ก็ไม่
งั้น เจ้าจะบอกว่าเขาตายได้ยังไง
สำลักพายนกพิราบ
จะบอกว่าเป็นความผิดของคนอบพายหรือ
หรือนกพิราบก็ได้ แค่อย่ามายุ่งกับข้าก็พอ
บัลลังก์ขอเบิกตัวพยานคนแรก
พอเราช่วยกษัตริย์จอฟฟรีย์ ออกมาจาก
ผู้ประท้วงได้ปลอดภัย ดิ อิมพ์ก็เดินไปหาเขา
ตบหน้ากษัตริย์เข้าอย่างจัง
และเรียกเขาว่าเป็นคนโง่งมที่แสนชั่ว และคนไร้สมอง
นั่นไม่ใช่ครั้งแรกที่ดิ อิมพ์ขู่จอฟฟรีย์
ทีนี้ในโถงบัลลังก์นี้
เขาก้าวย่างขึ้นบันไดแล้วเรียก กษัตริย์ของเราว่าหัวขี้เลื่อย
เปรียบเทียบฝ่าบาท กับกษัตริย์บ้า
และพูดเป็นนัยว่าเขาจะ ประสบกับชะตากรรมเดียวกัน
และพอข้าพูดปกป้องกษัตริย์
เขาขู่จะเอาชีวิตข้า
โธ่ ทำไมเจ้าไม่บอกไปละ ว่าตอนนั้นจอฟฟรีย์กำลังทำอะไรอยู่
- สงบปาก - เล็งหน้าไม้ที่มีลูกใส่ซานซ่า สตาร์คน่ะ
ขณะที่เจ้าเองฉีกทึ้งเสื้อผ้าและทุบตีนาง
เงียบเสียง!
ห้ามเจ้าพูดอะไร หากไม่ได้เรียก
เจ้าไปได้ เซอร์เมริน
พิษงูบาซิลิสก์
เลือดแม่หม้าย
วูลฟ์สเบน
น้ำยาไนท์เชด
หลับแสนหวาน
น้ำตาแห่งลีส์
ปีศาจร่ายรำ...
ตามืดบอด...
ข้าว่าเข้าใจประเด็นเจ้าแล้วแหละ แกรนด์เมยสเตอร์
เจ้ามียาพิษจำนวนมากเก็บเอาไว้
เคยมี เจ้าชายโอเบริน
คลังของข้าถูกปล้น
ใครทำ
ผู้ถูกกล่าวหา ทีเรียน แลนนิสเตอร์
หลังจากเขาสั่งขังข้า ทั้งๆที่ไม่ผิด
แกรนด์เมยสเตอร์
เจ้าตรวจดูศพของจอฟฟรีย์แล้ว
มีหรือไม่มีข้อกังขาว่า เขาตายเพราะยาพิษ
ไม่มีข้อกังขา
สิ่งนี้ถูกพบอยู่กับร่าง ของดอนโทส ฮอลลาร์ด
ตัวตลกหลวง
เขาถูกพบเห็นครั้งสุดท้าย ขณะนำพาซานซ่า สตาร์ค
ภรรยาของผู้ถูกกล่าวหา หลบหนีออกจากงานเลี้ยง
นางใส่สร้อยเส้นนี้
ในวันงานแต่งงาน
พบคราบเขม่าของยาพิษที่หายาก
และร้ายแรงที่สุด อยู่ภายใน
ใช่หนึ่งในยาพิษที่ถูก ขโมยจากคลังยาของเจ้าหรือเปล่า
ใช่ ตัวรัดคอ
ยาพิษที่มีน้อยคนนัก ในทั้งเจ็ดอาณาจักรที่มีมัน
และถูกใช้ในการสังหาร เด็กที่สูงส่งคนหนึ่ง
ที่ทวยเทพได้ส่งลงมา ยังโลกใบนี้
"ข้าจะเอาคืนในเรื่องนี้
วันนั้นจะมาถึงเมื่อเจ้าคิดว่า เจ้าปลอดภัยดีและมีความสุข
และความสุขจะกลายเป็นเถ้าถ่าน ในปากของเจ้า
และเจ้าจะได้รู้ว่า หนี้ของเราหมดแล้ว"
น้องชายเจ้าเอง เป็นคนพูดแบบนั้น
ไม่นานก่อนจะเริ่มศึก ที่อ่าวแบล็กวอเตอร์
ข้าเผชิญหน้ากับเขาเรื่องแผนการ จะให้จอฟฟรีย์ออกศึกรบในแนวหน้า
อย่างที่เกิดขึ้น เมื่อมีการโจมตี
จอฟฟ์ดึงดันว่าจะอยู่ที่แนวรบ
เขาเชื่อว่าหากเขาอยู่ กองทหารจะมีกำลังใจมากขึ้น
ทีเรียนบอกว่า
"และเจ้าจะได้รู้ว่า หนี้ของเราหมดแล้ว"
หนี้เรื่องอะไร
ข้าค้นพบว่าเขา เก็บตัวโสเภณีไว้
ที่หอคอยมือขวา
ข้าขอให้เขาไปประพฤติ พฤติกรรมมากราคะเช่นนั้น
ที่ซ่องอันเป็นที่เหมาะสม
เขาไม่พอใจ
ขอบคุณ ฝ่าบาท
สำหรับความกล้า ในการขึ้นให้การ
ท่านจำได้รายละเอียดได้ไหม ว่าเขาขู่อย่างไร
เกรงว่าจำได้ ใต้เท้า
เขาบอกว่า "งั้นบางทีเจ้าควรจะพูดดีๆกับข้า
อสุรกายน่ะอันตรายจะตาย
ยิ่งตอนนี้ที่กษัตริย์พากันล้มตาย ราวกับแมลงวันด้วย"
และเขาพูดแบนี้ที่การประชุมสภาย่อยหรือ
ใช่
หลังจากเราได้ข่าว การตายของร๊อบบ์ สตาร์ค
เขาไม่รู้สึกดีใจไปกับข่าวนี้เลย
บางทีเพราะการแต่งงาน กับซานซ่า สตาร์ค
อาจจะทำให้ใจเขาเอนเอียง ไปทางฝ่ายเหนือมากขึ้น
ท่านไปได้ ลอร์ดแวร์รีส
ท่านพ่อ ขอข้าถามพยาน คำถามหนึ่งได้ไหม
คำถามเดียว
เจ้าเคยบอกว่า
หากไม่มีข้า เมืองนี้จะต้องพ่ายแพ้เป็นการแน่
เจ้าบอกว่า ประวัติศาสตร์ จะไม่มีวันเอ่ยถึงข้า
แต่เจ้าจะไม่มีวันลืม
เจ้าลืมไปหรือยัง ลอร์ดแวร์รีส
น่าเศร้านะ ใต้เท้า
ข้าไม่ลืมอะไรเลย
เราจะพักกันก่อน
ตีระฆังในอีกหนึ่งชั่วยาม
ไล่ผู้คนออกไป!
ท่านจะตัดสินให้ ลูกชายท่านตาย
ข้าไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น การไต่สวนยังไม่จบ
นี่ไม่ใช่การไต่สวน นี่มันงานปาหี่
เซอร์ซีคุมทุกอย่างไว้ในมือ และท่านเองก็รู้ดี
ข้าไม่รู้อะไรทั้งนั้น
- ท่านเกลียดทีเรียนมาโดยตลอด - เขาเป็นคนฆ่ากษัตริย์
ข้าเองก็เหมือนกัน
รู้ไหมว่าคำสั่งสุดท้าย ที่กษัตริย์บ้าให้ข้าคืออะไร
ให้เอาหัวท่านไปให้เขา
ข้าช่วยชีวิตท่านแค่ เพื่อให้ท่านมาฆ่าน้องชายข้าหรือ
- ไม่ถือว่าเป็นการฆ่า ความยุติธรรมต่างหาก - ความยุติธรรมหรือ
ข้ากำลังทำตามหน้าที่ในฐานะ มือขวาของกษัตริย์
หากทีเรียนผิดจริง เขาจะต้อง ถูกลงโทษตามความผิดนั้น
- เขาจะถูกประหาร - ไม่ใช่ เขาจะถูกลงโทษตามความผิดนั้น
ครั้งหนึ่งท่านพูดว่า ตระกูล คือสิ่งที่จะดำรงอยู่ต่อไป
สิ่งเดียวที่ดำรงอยู่
ท่านบอกข้าเรื่องตระกูลที่จะ ยืนหยัดเป็นพันๆปี
จะเกิดอะไรขึ้นกับสายตระกูลท่าน หากทีเรียนตาย
ข้าเป็นราชองครักษ์
ตามคำสาบานแล้ว ห้ามจะสืบต่อสายตระกูลต่อไป
ข้ารู้เรื่องคำสาบานของเจ้าดี
จะเกิดอะไรขึ้นกับชื่อท่าน
ใครกันจะถือธงรูปราชสีห์ เข้าสู่สนามรบต่อไป
หลานท่านหรือ
เลนเซิล แลนนิสเตอร์หรือ
คนอื่นๆที่แม้แต่ชื่อ ข้าก็ยังจำไม่ได้หรือ
แล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับตระกูลข้า
หากข้ายอมไว้ชีวิต ฆาตกรที่ฆ่าหลานชาย
มันจะสืบต่อผ่านตัวข้า
ข้าจะออกจากการเป็นองครักษ์
ข้าจะรับหน้าที่ ลูกชายและทายาทท่าน
หากท่านปล่อยทีเรียนให้มีชีวิต
ตกลง
เมื่อการให้การสิ้นสุดและคำตัดสินออกมา
เราจะให้โอกาสทีเรียนพูด
เขาจะขอร้องความเมตตา ข้าจะยอม ให้เขาไปร่วมกับหน่วยไนท์วอทช์
ในอีกสามวัน เขาจะเดินทาง ไปยังคาสเซิล แบล็ก
และใช้ชีวิตที่เหลือที่กำแพง
เจ้าจะต้องถอดเสื้อคลุมขาวในทันที
ทิ้งคิงส์ แลนด์ดิ้ง
และไปรับหน้าที่ตามสิทธิของเจ้า ที่คาสเตอร์ลี่ ร็อค
จะต้องแต่งงานกับสตรีที่เหมาะสม
และให้กำเนิดบุตร ที่ใช้นามสกุลแลนนิสเตอร์
และเจ้าจะไม่มีวันหันหลัง ให้กับครอบครัวเจ้าอีก
ข้าขอสัญญา
งั้นข้าเองก็สัญญา
ไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยใช่ไหม
- เจ้าจะถูกตัดสินว่าผิดจริง - อ๋อ เจ้าคิดว่างั้นหรือ
พอเป็นเช่นนั้น ขอให้เจ้าขอร้องความเมตตา ให้ถูกตามตำราเสีย
ขอให้เขาส่งเจ้าไปที่กำแพง
ท่านพ่อตกลงทำแล้ว
เขาจะไว้ชีวิตเจ้าและส่งเจ้าไปอยู่กับไนท์วอทช์
เน็ด สตาร์คก็ได้คำสัญญาแบบนี้นะ
และเราก็รู้กันดีว่าเกิดอะไรขึ้น
พ่อไม่ใช่จอฟฟรีย์ เขาจะรักษาสัญญา
รู้ได้ยังไง
เจ้าเชื่อใจข้าไหม
สงบปากไว้ ไม่เอาพูดแทรกแล้ว
เดี๋ยวมันจะจบเร็วๆนี้แล้วแหละ
บัลลังก์เบิกตัว พยานคนต่อไปได้
บอกชื่อเจ้ามา
เชย์
เจ้าสาบานต่อหน้าทวยเทพไหม
ว่าคำให้การของเจ้า จะเป็นความจริงทุกประการ
ข้าสาบาน
รู้จักชายผู้นี้ไหม
รู้ ทีเรียน แลนนิสเตอร์
รู้จักได้ยังไง
ข้าเป็นนางกำนัลของภรรยาเขา ท่านหญิงซานซ่า
ชายผู้นี้ถูกกล่าวหาฐาน สังหารกษัตริย์จอฟฟรีย์
เจ้ารู้อะไรเรื่องนี้บ้าง
ข้ารู้ว่าเขาผิดจริง
เขากับซานซ่า วางแผนด้วยกัน
เงียบเสียง!
พูดต่อได้
นางต้องการล้างแค้นให้พ่อ
ให้แม่ ให้พี่ชาย
นางโทษว่าเป็นความผิดของกษัตริย์
ทีเรียนยินดีที่จะช่วย
เขาเกลียดจอฟฟรีย์ เกลียดราชินี
เขาเกลียดท่าน ใต้เท้า
เขาขโมยยาพิษจากห้องของ แกรนด์ เมยสเตอร์
เอาไปใส่ในไวน์ของจอฟฟรีย์
แล้วเจ้ารู้รายละเอียด ทั้งหมดนี้ได้อย่างไร
ทำไมกันเขาถึงจะเปิดเผย แผนแบบนี้ให้กับนางกำนัลของภรรยา
ข้าไม่ได้เป็นแค่นางกำนัลของนาง
ข้าเป็นโสเภณีของเขา
ข้าขออภัย
เจ้าบอกว่าเจ้าเป็น...
โสเภณีของเขา
เจ้ามารับใช้เขาได้อย่างไร
เขาขโมยตัวข้ามา
ตอนนั้นข้าอยู่กับชายคนอื่น
อัศวินในกองทัพของใต้เท้า
แต่พอทีเรียนเดินทางมาถึงค่าย
เขาส่งตัวทหารของเขาคนหนึ่ง มาที่เต้นท์ของเรา
เขาหักแขนของอัศวินและพาข้า ไปหาลอร์ดทีเรียน
"เจ้าเป็นของข้าแล้วตอนนี้" เขาบอก
"ข้าอยากให้เจ้าเอาข้าเหมือน คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายของข้า"
เงียบเสียง เงียบเสียง!
แล้วเจ้าได้ทำไหม
ทำอะไร
เอาเขาเหมือน คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายของเขา
ข้าทำทุกอย่างที่เขาต้องการ
ทุกอย่างที่เขาบอกให้ข้าทำ
ทุกอย่างที่เขาอยากทำกับข้า
ข้าจูบเขาตรงที่เขาต้องการ
ข้าดูดเลียเขาตรงที่เขาต้องการ
เขาปล่อยให้เขาสอดใส่ ตรงที่เขาต้องการ
ข้าเป็นทรัพย์สินของเขา
ข้าต้องรอในห้องนอนของเขาหลายชั่วโมง
เพื่อให้เขาใช้ร่างกาย ตอนที่เขาเบื่อ
เขาสั่งให้ข้าเรียกเขาว่า "ราชสีห์ของข้า" ซึ่งข้าก็ทำ
ข้าช้อนหน้าเขาในมือข้า และบอกว่า
"ข้าเป็นของท่าน และท่านเป็นของข้า"
เชย์
ได้โปรดอย่า
ข้าเป็นโสเภณี
จำได้ไหม
นั่นคือก่อนที่ เขาจะแต่งงานกับซานซ่า
หลังจากนั้น ที่เขาต้องการมีเพียงนาง
แต่นางไม่ยอมให้เขาร่วมเตียง
เขาเลยสัญญาว่า จะฆ่าจอฟฟรีย์เพื่อนาง
ข้าอยากจะสารภาพ
ข้าอยาก... จะสารภาพ
เจ้าอยากจะสารภาพหรือ
ข้าช่วยพวกเจ้า
ข้าช่วยเมืองๆนี้
และชีวิตที่ไร้ค่าของพวกเจ้า
ข้าน่าจะปล่อยให้สแตนนิส ฆ่าพวกเจ้าทิ้งให้หมด
ทีเรียน
เจ้าอยากจะสารภาพหรือ
ใช่ ท่านพ่อ
ข้าผิดจริง
ข้าผิดจริง ท่านอยากได้ยิน แบบนี้ใช่ไหม
เจ้ายอมรับว่าวางยาพิษกษัตริย์
ไม่ใช่ เรื่องนั้นข้าไม่ได้ทำ
ข้ามีความผิดในข้อหา ที่ร้ายแรงกว่านั่นเยอะ
ข้ามีความผิดฐานเกิดมาเป็นคนแคระ
เจ้าไม่ได้ถูกไต่สวนเพราะ เกิดมาเป็นคนแคระ
อ๋อ ใช่สิ
ข้าถูกไต่สวนด้วยข้อหานั่น มาทั้งชีวิต
เจ้าไม่มีอะไรจะพูด เรื่องนี้ใช่ไหม
ไม่มีนอกเสียจากว่า...
ข้าไม่ได้เป็นคนทำ
ข้าไม่ได้ฆ่าจอฟฟรีย์
แต่ข้าหวังให้ตัวเองทำ
การได้เฝ้าดูเจ้าเด็กเปรตนั่นตาย
ทำให้ข้าโล่งใจเสียยิ่งกว่า มีกระหรี่พันตัวจอมโกหก
ข้าหวังให้ตัวเองเป็นอสุรกาย เหมือนที่พวกเจ้าคิดว่าข้าเป็น
ข้าหวังให้ตัวเองมียาพิษมากพอ สำหรับพวกเจ้าทุกคน
ข้าจะยอมยกชีวิตนี้ให้ด้วยความยินดี
หากได้ดูพกวเจ้าทุกคนกลืนมันลงไป
เซอร์เมริน เซอร์เมริน
พาตัวนักโทษกลับไปที่ห้องขัง
ข้าจะไม่ยอมให้ ชีวิตข้าต้องตายเพราะจอฟฟรีย์
และข้ารู้ว่าที่นี้ ข้าจะไม่ได้รับความยุติธรรม
ฉะนั้นข้าจะปล่อยให้ ทวยเทพตัดสินชะตาข้า
ข้าขอเรียกร้องให้มี การไต่สวนด้วยการประลอง
โปรดติดตามตอนต่อไป
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย Darken